Wokół folii z tworzyw sztucznych i kauczuku narosło bardzo wiele mitów, w tym przekonanie, że materiały te w ogóle nie powinny być stosowane jako zabezpieczenia wodochronne. Tymczasem rzeczywistość wygląda inaczej. Folie mogą pełnić funkcję hydroizolacji, ale tylko wtedy, gdy zostaną wykonane poprawnie i zgodnie z obecnym stanem wiedzy.

Rodzaje folii i membran do hydroizolacji
Zacznijmy od przyjrzenia się parametrom samych folii. Na rynku dostępne są m.in. folie i membrany wykonane z następujących tworzyw [3]:

  • polichlorku winylu (PVC),
  • elastomerów poliolefinowych (FPO),
  • polipropylenu (PP),
  • polietylenu (PE),
  • kauczuku (EPDM).

Folie z PVC mogą być niewzmacniane (zwykle dwuwarstwowe), laminowane od spodu włókniną polimerową lub włókniną na bazie włókien szklanych albo zbrojone wewnątrz siatką, włókniną polimerową lub na bazie włókien szklanych.
Membrany typu EPDM też występują w różnych wariantach. Mogą być zbrojone wewnątrz siatką polimerową i/lub na bazie włókien szklanych, laminowane od spodu włókniną polimerową lub na bazie włókien szklanych, jak również powleczone masą klejącą (wariant klejony do podłoża).
Materiały na bazie PP i PE są dostępne w wersji niewzmacnianej, zbrojonej wewnątrz (siatką polimerową i/lub na bazie włókien szklanych) oraz jako wielowarstwowe, podobnie jak folie PVC.

Materiały wodochronne – najważniejsze parametry

Elastyczne wyroby wodochronne z tworzyw sztucznych lub kauczuku (folie, membrany) powinny spełniać wymagania norm PN-EN 13967 [1] lub PN-EN 14909 [2].
Zgodnie z normą PN-EN 13967 [1] materiały klasyfikuje się jako:

  • typ A – przeznaczone do wykonywania izolacji przeciwwilgociowej,
  • typ T – do izolacji przeciwwodnej.

Według zaleceń ITB [5] zgodnie z normą PN-EN 14909 [2] folie PE i PP nie mogą mieć mniej niż 2 mm grubości, natomiast folie z PVC – mniej niż 1 mm. Konsekwencją tego są wymagania dotyczące parametrów wytrzymałościowych:

  • odporność na uderzenia – brak przebicia przy wysokości spadania min. 200 mm,
  • odporność na obciążenie statyczne – brak przesiąkania po działaniu obciążenia min. 150 N,
  • wytrzymałość na rozdzieranie (gwoździem) ≥ 100 N,
  • wodoszczelność – min. 0,2 MPa przez 24 h (analogicznie określana trwałość po sztucznym starzeniu).

Podobne zalecenia ITB [6] dotyczą folii zgodnych z normą PN-EN 13967 [1].

  • W przypadku izolacji przeciwwodnej grubość folii PE i PP nie może być mniejsza niż 1 mm, a folii z PVC – niż 1,5 mm (przy szczelności min. 0,2 MPa przez 24 h).
  • W izolacji przeciwwilgociowej grubość folii z PVC musi wynosić min. 1 mm, a folii z PE i PP – min. 0,3 mm (przy szczelności min. 60 kPa przez 24 h).