Konieczność precyzyjnej kalkulacji robót budowlano-montażowych jest oczywista zarówno dla wykonawców, jak i inwestorów. Nie zawsze podstawą rozliczeń może być cena za wykonanie 1 m2 ściany, tynku czy okładziny. Złożoność robót budowlanych, ich zaawansowanie technologiczne oraz specyfika stosowanych materiałów sprawiają, że często bez sporządzenia kosztorysu nie jest możliwe nawet wstępne oszacowanie wartości robót.

Z drugiej strony wycena kosztu robót bardzo specjalistycznych czy nietypowych jest wyjątkowo trudna, nawet dla osób zawodowo zajmujących się kosztorysowaniem.
Dlatego kosztorysowanie nowych technologii w ciągu ostatnich kilu lat nabiera coraz większego znaczenia. Niestety, na tym polu kosztorysant jest skazany praktycznie sam na siebie. Niedbały sposób wykonywania projektów, brak podstawowych szczegółów, presja zrobienia kosztorysu „na wczoraj” to podstawowe przyczyny wycen oderwanych od rzeczywistości. Analiza wielu kalkulacji pokazuje, że kosztorysanci często nie czytają kart technicznych materiałów, które uwzględniają w kosztorysie.

Aby poprawnie i rzetelnie sporządzić kalkulację kosztorysową, niezbędna jest znajomość:

  1. technologii wykonywanych robót,
  2. zasad kosztorysowania,
  3. katalogów nakładów rzeczowych.

Próba kalkulacji kosztorysowej bez zapoznania się z technologią to podstawowe zaniedbanie kosztorysantów.

Co to jest taras z drenażowym odprowadzeniem wody?

Najczęściej spotykane są tarasy z powierzchniowym odprowadzeniem wody – np. z posadzką wykonaną z płytek ceramicznych. W przypadku układów drenażowych zasada działania jest zupełnie inna. Woda przenika przez warstwy tarasu, a następnie po dotarciu do hydroizolacji jest odprowadzana poza jego obręb. Potoczna nazwa „tarasy wentylowane” odnosi się do najbardziej rozpowszechnionych tarasów z posadzką z płyt lub desek tarasowych ustawionych na podstawkach dystansowych. Możliwe są, choć coraz rzadziej spotykane, inne warianty: płyty ułożone na płukanym kruszywie albo płytki na jastrychu wodoprzepuszczalnym.

Przeanalizujmy jeden z wariantów układu drenażowego – taras naziemny z posadzką z płyt umieszczonych na podstawkach. Układ warstw pokazano na rys. 1. W takiej sytuacji w zasadzie stosuje się jedną hydroizolację, nie ma termoizolacji, natomiast istotna jest podbudowa pod płytę tarasu. Bardziej skomplikowany układ warstw ma taras nad pomieszczeniem – konieczna jest paroizolacja, izolacja główna oraz pod podstawkami dystansowymi, jak również termoizolacja i jastrych dociskowy (o tego typu tarasie napiszemy w kolejnym numerze BzG).