Jeszcze kilkanaście lat temu budynki edukacyjne projektowano przede wszystkim jako przestrzenie, w których prowadzono wyłącznie zajęcia dydaktyczne, ze stosunkowo prostym układem funkcjonalnym – sale dydaktyczne, korytarze, a w nich podstawowe instalacje techniczne. Dziś tego typu obiekty to coś więcej: miejsca integracji społecznej, pracy zespołowej, badań, eksperymentów oraz edukacji cyfrowej. Są wyposażone w specjalistyczne laboratoria, strefy coworkingowe, przestrzenie multimedialne. To także miejsca, w których organizuje się różnego typu wydarzenia i projekty. Zmieniają się oczekiwania wobec warunków wewnętrznych. Ważne stają się takie kwestie jak: jakość powietrza, akustyka, dostęp do światła dziennego, komfort cieplny oraz możliwość elastycznego dostosowania przestrzeni do zmieniających się potrzeb użytkowników. Jednocześnie w budynkach edukacyjnych muszą być spełnione wysokie wymagania związane z bezpieczeństwem, dostępnością dla osób z niepełnosprawnościami oraz efektywnością energetyczną.
W praktyce współczesne obiekty edukacyjne to zaawansowane technologicznie budynki użyteczności publicznej. Cena ich realizacji zależy nie tylko od konstrukcji, ale przede wszystkim od rozbudowanych systemów technicznych, instalacyjnych i cyfrowych. Według analiz dotyczących nowoczesnych budynków użyteczności publicznej udział instalacji technicznych, automatyki, infrastruktury IT oraz specjalistycznego wyposażenia może stanowić nawet 40–60% całkowitej wartości inwestycji. Zatem udział kosztów konstrukcji stopniowo maleje, a znaczenie zyskują rozwiązania wpływające na komfort użytkowników, efektywność energetyczną oraz cyfrowe zarządzanie budynkiem.