Aby izolacja wodochronna była skuteczna, musi być nie tylko poprawnie zaprojektowana i wykonana, lecz także odpowiednio zabezpieczona przed uszkodzeniem w trakcie eksploatacji obiektu. Izolacje pionowe i poziome powinny tworzyć szczelną „wannę” chroniącą całą konstrukcję przed wpływem wody i wilgoci.

Miejsca krytyczne

Popatrzmy na typowe rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe hydroizolacji skrzyni fundamentowej i posadzki jezdnej. Pokazano je na rys. 1. Można tam wyróżnić następujące charakterystyczne powłoki wodochronne:

  • izolację poziomą pod płytą denną (1),
  • izolację pionową (2),
  • izolację poziomą na płycie dennej (3)
  • nawierzchnię jezdną z funkcją izolacji (4),
  • izolację poziomą, która – w zależności od konstrukcji fundamentów – może być klasyczną izolacją poziomą albo izolacją w strukturze betonu (5).

Do trudnych i newralgicznych miejsc powłok wodochronnych wykonanych w gruncie zaliczamy:

  • połączenia izolacji pionowej z poziomą – elementy (1) i (2),
  • połączenia izolacji poziomej/izolacji w strukturze betonu (5) z izolacją pionową (2),
  • uszczelnienie dylatacji,
  • uszczelnienie przejść rurowych,
  • sposób wykonania izolacji strefy cokołowej,
  • jeżeli jest wykonywana izolacja pod wylewką (3), jej uszczelnienie z izolacją pionową (5).

W przypadku konstrukcji typu „biała wanna” (beton wodonieprzepuszczalny) izolacja zewnętrzna może nie być wykonywana. Jeśli jednak stosuje się jedynie np. płytę wodonieprzepuszczalną, izolację pionową trzeba szczelnie połączyć z płytą denną.

Najczęściej stosowane materiały

Przeanalizujmy wykonanie poszczególnych powłok wodochronnych, materiały możliwe do zastosowania oraz sposoby rozwiązania detali. W typowym przypadku za optymalne uznaje się następujące materiały:

  • izolacja pod płytą denną (1) – polimerowo-bitumiczna papa termozgrzewalna,
  • izolacja pionowa (2) – polimerowo-bitumiczna papa termozgrzewalna, masa KMB lub masa hybrydowa, w strefie cokołowej elastyczny szlam uszczelniający lub masa hybrydowa,
  • izolacja na płycie dennej (3) – polimerowo-bitumiczna papa termozgrzewalna, samoprzylepna membrana bitumiczna,
  • izolacja pozioma w strukturze betonu (5) – krystaliczna zaprawa uszczelniająca.

Z analizy układów fundamentowych (BzG 3/2025, s. 105 rys. 1, 2) wynika bardzo istotna rzecz. Rodzaj materiału zastosowany do wykonania izolacji poziomej ma kluczowy wpływ na dobór materiału na hydroizolację pionową. Pokazuje to, jak ważny jest odpowiedni dobór materiałów już na etapie projektowym.

Łączenie izolacji z materiałów bezspoinowych

Przeanalizujmy możliwe sposoby połączeń poszczególnych odcinków izolacji. W praktyce, gdy wykorzystuje się materiały bezspoinowe można je łączyć zgodnie z konfiguracjami podanymi w tab. 1. Wówczas zapewniona jest kompatybilność materiałów i nie ma problemu ze szczelnym połączeniem izolacji pionowej z poziomą. Masę KMB (bitum) można łatwo nałożyć na materiał mineralny (szlam), a masy hybrydowe zwykle są kompatybilne z materiałami bitumicznymi, choć nie jest to regułą (istotne są wytyczne producenta).