Ustępy 1–3 w art. 29 ustawy Pzp zawierają podstawowe zasady opisywania przedmiotu zamówienia w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Obok obowiązku opisu w sposób umożliwiający wykonawcy przygotowanie oferty, i obok zakazu wskazywania konkretnych produktów czy ich pochodzenia, znajdziemy tam – w ustępie 2 – zakaz opisywania przedmiotu zamówienia w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję (identyczne sformułowanie zawarto także w nowej ustawie Prawo zamówień publicznych)[1]. Stwierdzenie, kiedy mamy do czynienia z takim utrudnieniem bywa jednak niełatwe.

W gruncie rzeczy każdy opis przedmiotu zamówienia stanowi ograniczenie konkurencji. Zawsze, gdy zamawiający zapisze w specyfikacji, że wymaga dostarczenia przedmiotu zamówienia spełniającego jakiś parametr, odsieje wykonawców, którzy mają w ofercie produkty tego samego typu, ale tego parametru niespełniające. Jednak ograniczenie konkurencji, o którym tu mowa, nie oznacza dokładnie tego samego, co utrudnienie uczciwej konkurencji – a tylko to ostatnie jest sankcjonowane w ustawie Pzp.

Gdzie zatem leży granica? Do którego momentu można mówić o dozwolonym ograniczeniu konkurencji, a od którego – o niedozwolonym utrudnieniu uczciwej konkurencji? Nie ma tu niestety prostych do zastosowania, zerojedynkowych regułek –